Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Ελευσίνα !




Τη Δήμητρας είσαι παιδί
της προσφυγιάς βλαστάρι
κι οι δύο από σένα ζήτησαν
στο πιάτο λίγο στάρι.

Ξένοι πολλοί στη διάβα τους
πως λέει και τ΄ όνομά σου
περάσανε φουριόζικα
από τα χώματά σου.

Δύο χιλιάδες Έλληνες
απ’ την Μικρά Ασία
δώσαν ζωή στη πόλη σου
στο πιάτο σου ουσία.

Στα ροζιασμένα χέρια σου
καννάβι και μοράβια
έντιμη θέλησες ζωή
δεμένη στα καράβια….

m@gior
19.6.2017


Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Το ζεϊμπέκικο του Διαμαντή


Δύο ζωές στη γη θα ζήσω
τη δεύτερη θα την χαρώ
αφού νωρίς κατάλαβα
πως μόνο μια ζωή
είχα για να βαδίσω.

Ψάχνω αλήθειες για να βρω
θα ψάχνω όσο αντέξω
ψυχή ξοδεύω για να δω
τι πρέπει να πιστέψω.

Με μια ζωή στη τσέπη μου
τον κόσμο θα γυρίσω
τ΄ αστέρια ρίχνω σκέπη μου
και δεν κοιτάζω πίσω.

Η γνώση και η ομορφιά
ζούνε μόνο μια μέρα
σαν έχεις φίλο, συντροφιά
τον πόνο κάνεις πέρα.

Δύο ζωές στη γη θα ζήσω
τη δεύτερη θα την χαρώ
αφού νωρίς κατάλαβα
πως μόνο μια ζωή
είχα για να βαδίσω….

m@gior
25.5.2017


Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Γκρίζες μέρες




Γκρίζες μέρες, γκρίζες νύχτες
κι ένα γλίσχρο πληκτρολόγιο
φώτα νέον στο ταβάνι
κει που τ όνειρο δεν φτάνει
φτάνει το ημερολόγιο.

Το κοιτώ να βρω τις μέρες
τα Σαββάτα, τις αργίες
οι γέφυρες είναι μια λύση
μια εκδρομή στο Καρπενήσι
βολικές κι απεργίες.

Το μαλλί μου, στις πενήντα
αποχρώσεις είν’ του γκρι
και τα νέα με πονάνε
στο μπαρ πίνω ότι να΄ναι
και κοιμάμαι στο αμπρί.

Όλα δείχνουν μια κατάντια
και συ χάθηκες στο χρόνο
μια ρουτίνα αηδία
μια ατέλειωτη κηδεία
και κακία με τον τόνο….
m@gior
21.2.2017


Απόκριες...


Τα πράγματα ζορίσανε
δεν είναι πιά παιχνίδια
και τα νερά βρωμίσανε
τα φαγητά σκουπίδια.

Εμείς μες την κοσμάρα μας
βρίζει ο ένας τον άλλο
δεν βλέπουμε τρομάρα μας
πως τέρμα το ρεγάλο.

Τριγύρω μας το μίσος
και μείς μες την τρελή χαρά
οι σερπαντίνες ίσως
να κρύψουνε τα σοβαρά.

Νερό να βάλεις στο παγούρι
μπροστά μας έχει έρημο
φόρα στο στήθος ένα γούρι
και κάνε την για Ψέριμο.

Αν ψάχνεις καθαρό αέρα, στάση κάνε Παράδεισο
αν ψάχνεις για καλή παρέα, κατέβαινε στην άβυσσο…

m@gior
22.2.2017


Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Η καραμέλα


Τον κόσμο ξεκίνησα ν αλλάξω
ήμουνα νέος, είχα ελπίδες
χωρίς μυρμήγκι να πειράξω
έψαξα νέες πατρίδες.

Τα χρόνια πέρασαν γοργά
η πείρα μ έκανε να περιμένω
τώρα κατάλαβα, έστω κι αργά
δεν είχα τίποτα που να προσμένω.

Γύρω , φιλόδοξοι ακροβάτες
που σκαρφαλώνουνε στον θρόνο
με γκρι κουστούμια και ροζ γραβάτες
πετούν τις μέρες , ξοδεύουν χρόνο.

Ψάχνω για ανθρώπους με ουσία
χωρίς κρυμμένες, δεύτερες σκέψεις
το δίκιο, η μόνη τους περιουσία
αδιάφορους σε βασιλέων στέψεις.

Δεν είν το τέλος που με φοβίζει
αυτό θα έρθει έτσι κι αλλιώς
μια καραμέλα να με δροσίζει
θέλω στα χείλη, κι όλα καλώς….


m@gior

1.10.2016

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Εγώ και τώρα...


Εγώ και τώρα το μόνο αθάνατο
εγώ είμαι εγώ, εσείς ένα τίποτα
μία φυλή με λόγια ανείπωτα
όλα στο τώρα, όλα στο γόνατο.

Μας πήραν οι ξένοι χαμπάρι
το έλα μωρέ, ποιος θα μας δει
του τέλους μας είν΄ το κλειδί
βρεθήκαμε όλοι στ΄ αμπάρι.

Με σύνθημα το άρπα κόλα
λάτρεις της γρήγορης κονόμας
ότι δικό σου , είν’ και δικό μας
τα παίξαμε όλα για όλα.

Κι όταν τα πράγματα ζορίζουν
μας φταίει η Τουρκοκρατία
η εισαγόμενη τρομοκρατία
και τα κοράκια που τριγυρίζουν.

Αν δεν βάλουμε μυαλό
θα πάμε όλοι μπαλαούρο
το δάνειο, η Μύκονος, το πούρο
μυρίζουνε Κορυδαλλό…

m@gior
1.10.2016

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Long Island ...Μακρόνησος



Χρόνια μακρινά, σα να ήταν χθες
καρδιά από πέτρα, πρόσωπο απεχθές
λάσπη και αίμα, χτίσαν φυλακές
φωνές ακούγονταν και υλακές.

Τώρα τουρίστες και γυαλισμένα σκάφη
Γιούρα, Αη Στράτη και στην Ανάφη
ξένες ψυχές στα δικά μας εδάφη
το σώμα εδώ, το πνεύμα εχάθη.

Σπίθες μικρές τα φώτα απ το Λαύριο
κατάπιε το χθες, η ελπίδα του αύριο
το μέλλον κρυφό, το βλέπω θάν’ άγριο
Ελλάδα είν΄ αυτή, θα βρει έναν άγιο…

m@gior
30.8.2016