Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Γκρίζες μέρες




Γκρίζες μέρες, γκρίζες νύχτες
κι ένα γλίσχρο πληκτρολόγιο
φώτα νέον στο ταβάνι
κει που τ όνειρο δεν φτάνει
φτάνει το ημερολόγιο.

Το κοιτώ να βρω τις μέρες
τα Σαββάτα, τις αργίες
οι γέφυρες είναι μια λύση
μια εκδρομή στο Καρπενήσι
βολικές κι απεργίες.

Το μαλλί μου, στις πενήντα
αποχρώσεις είν’ του γκρι
και τα νέα με πονάνε
στο μπαρ πίνω ότι να΄ναι
και κοιμάμαι στο αμπρί.

Όλα δείχνουν μια κατάντια
και συ χάθηκες στο χρόνο
μια ρουτίνα αηδία
μια ατέλειωτη κηδεία
και κακία με τον τόνο….
m@gior
21.2.2017


Απόκριες...


Τα πράγματα ζορίσανε
δεν είναι πιά παιχνίδια
και τα νερά βρωμίσανε
τα φαγητά σκουπίδια.

Εμείς μες την κοσμάρα μας
βρίζει ο ένας τον άλλο
δεν βλέπουμε τρομάρα μας
πως τέρμα το ρεγάλο.

Τριγύρω μας το μίσος
και μείς μες την τρελή χαρά
οι σερπαντίνες ίσως
να κρύψουνε τα σοβαρά.

Νερό να βάλεις στο παγούρι
μπροστά μας έχει έρημο
φόρα στο στήθος ένα γούρι
και κάνε την για Ψέριμο.

Αν ψάχνεις καθαρό αέρα, στάση κάνε Παράδεισο
αν ψάχνεις για καλή παρέα, κατέβαινε στην άβυσσο…

m@gior
22.2.2017


Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Η καραμέλα


Τον κόσμο ξεκίνησα ν αλλάξω
ήμουνα νέος, είχα ελπίδες
χωρίς μυρμήγκι να πειράξω
έψαξα νέες πατρίδες.

Τα χρόνια πέρασαν γοργά
η πείρα μ έκανε να περιμένω
τώρα κατάλαβα, έστω κι αργά
δεν είχα τίποτα που να προσμένω.

Γύρω , φιλόδοξοι ακροβάτες
που σκαρφαλώνουνε στον θρόνο
με γκρι κουστούμια και ροζ γραβάτες
πετούν τις μέρες , ξοδεύουν χρόνο.

Ψάχνω για ανθρώπους με ουσία
χωρίς κρυμμένες, δεύτερες σκέψεις
το δίκιο, η μόνη τους περιουσία
αδιάφορους σε βασιλέων στέψεις.

Δεν είν το τέλος που με φοβίζει
αυτό θα έρθει έτσι κι αλλιώς
μια καραμέλα να με δροσίζει
θέλω στα χείλη, κι όλα καλώς….


m@gior

1.10.2016

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Εγώ και τώρα...


Εγώ και τώρα το μόνο αθάνατο
εγώ είμαι εγώ, εσείς ένα τίποτα
μία φυλή με λόγια ανείπωτα
όλα στο τώρα, όλα στο γόνατο.

Μας πήραν οι ξένοι χαμπάρι
το έλα μωρέ, ποιος θα μας δει
του τέλους μας είν΄ το κλειδί
βρεθήκαμε όλοι στ΄ αμπάρι.

Με σύνθημα το άρπα κόλα
λάτρεις της γρήγορης κονόμας
ότι δικό σου , είν’ και δικό μας
τα παίξαμε όλα για όλα.

Κι όταν τα πράγματα ζορίζουν
μας φταίει η Τουρκοκρατία
η εισαγόμενη τρομοκρατία
και τα κοράκια που τριγυρίζουν.

Αν δεν βάλουμε μυαλό
θα πάμε όλοι μπαλαούρο
το δάνειο, η Μύκονος, το πούρο
μυρίζουνε Κορυδαλλό…

m@gior
1.10.2016

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Long Island ...Μακρόνησος



Χρόνια μακρινά, σα να ήταν χθες
καρδιά από πέτρα, πρόσωπο απεχθές
λάσπη και αίμα, χτίσαν φυλακές
φωνές ακούγονταν και υλακές.

Τώρα τουρίστες και γυαλισμένα σκάφη
Γιούρα, Αη Στράτη και στην Ανάφη
ξένες ψυχές στα δικά μας εδάφη
το σώμα εδώ, το πνεύμα εχάθη.

Σπίθες μικρές τα φώτα απ το Λαύριο
κατάπιε το χθες, η ελπίδα του αύριο
το μέλλον κρυφό, το βλέπω θάν’ άγριο
Ελλάδα είν΄ αυτή, θα βρει έναν άγιο…

m@gior
30.8.2016

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Στον κλήδονα



Το ριζικό της κοπελιάς
Άγιε , φανέρωσέ το
ένα ξερό κλαδί ελιάς
στον Κλήδονα της γειτονιάς
έλα και χάρισε το.

Και στην πλατεία του χωριού
Μαγιάτικο ρίξε στεφάνι
λάμπουν στα μάτια του χορού
οι φλόγες του ξύλινου σωρού
για σένα Αη Γιάννη.

Από σταμνί μ αμίλητο νερό
θα πιεί σαν θε να μάθει
ποιόν αύριο θ αγαπήσει
μ αν τύχει και μιλήσει
ξεχνά και έρωτες και πάθη !

m@gior
24.6.2016


Η παραμονή του γενεθλίου του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (24 Ιουνίου)
χαρακτηρίζεται από πυρολατρικά και μαντικά έθιμα. Στα πυρολατρικά έθιμα ανάγονται
οι φωτιές του Αϊ Γιαννιού του Φανιστή, ή Ριζικάρη ή Ριγανά, όπως ονομάζεται για την
περίσταση ο Άγιος σε διάφορα μέρη της χώρας, ενώ στα μαντικά ξεχωρίζει ο
Κλήδονας, η μολυβδομαντεία, η ονειρομαντεία κ.ά.
Οι φωτιές του Αϊγιαννιού, που μας είναι πιο οικείο ως έθιμο, ανάβονται συνήθως σε
σταυροδρόμια κατά γειτονιές, με ανταγωνιστική διάθεση, καθώς κάθε γειτονιά θέλει να
παρουσιάσει τη μεγαλύτερη φωτιά. Σε αυτή ρίχνονται εύφλεκτα άχρηστα
αντικείμενα του σπιτιού και απαραιτήτως το μαγιάτικο στεφάνι. Μικροί και μεγάλοι
πηδούν πάνω από τη φωτιά, κάνοντας μια ευχή για καλή υγεία και απαλλαγή από το
κακό. Ο Κλήδονας (κληδών=οιωνός) είναι μία μαντική πράξη, που τελείται με
σκοπό να φανερωθεί, ιδιαίτερα στις κοπέλες, το ριζικό ή η τύχη τους. Απαραίτητα
συστατικά, μια στάμνα με «αμίλητο» νερό, ένα φρούτο ή κάποιο προσωπικό
μικροαντικείμενο μιας κοπέλας.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Ένα - δύο - τρία


‘Ένα

Μόνος μου ήρθα στη ζωή
με άδεια χέρια
μάννα, μου έδωσε πνοή
κι αγάπη πλέρια.

Δύο

Σύντροφο βρήκα δυνατό
κοντά του νάμαι
το τέλος, που είναι ορατό
να μη θυμάμαι.

Τρία

Της αγάπης μας καρπός
τα δυό παιδιά μας
πουλιά, πετάξανε στο φώς
φύγαν απ τη ποδιά μας.

Δύο

Και πάλι μόνοι οι δυό μας
πως φροντιζόμαστε
αγάπη και φιλιά
να μοιραζόμαστε.

Ένα

Την ώρα πια του πηγαιμού
με άδεια χέρια
σε αλυσίδα του λαιμού
κρεμώ τ αστέρια…


m@gior
14.6.2016