Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Κοιζούμι Γιάκουμο...

Κοϊζούμι Γιάκουμο

Εσύ υιέ της Ρόζας Κασιμάτη
Αρχόντισσας απ’ τα Κύθηρα
και του Καρόλου Χέρν
γιατρού απ’ το Δουβλίνο

Στα πέντε σου είσαι στο Λονδίνο
σε γαλλικό κολέγιο εσώκλειστος
μαθαίνεις ελληνική ιστορία
στα δεκαπέντε με ένα μάτι

Δεκαεννιά χρονών στο Σινσιννάτι
δημοσιογράφος μετά στην Ιαπωνία
γυναίκα παίρνεις την Σετζούκο
κόρη σαμουράι, αλίμονο

Της Αγγλικής γλώσσας μόνο
Καθηγητής και Εθνικός ποιητής
στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο
θανάτου παίρνεις μονοπάτι…

m@gior
Δεκέμβρης 2010


Λευκάδιος Χέρν
Patricio Lafcadio Tessima Carlos Hearn ή Κοϊζούμι Γιάκουμο ήταν συγγραφέας και δημοσιογράφος και θεωρείται ο εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας

Γεννήθηκε στη Λευκάδα στις 27 Ιουνίου του 1850 από Ελληνίδα μητέρα και πατέρα Ιρλανδό. Δεύτερος γιος του Καρόλου Χερν και της Ρόζας Κασιμάτη. Η μητέρα του ήταν ευγενούς καταγωγής κόρη του Αντώνιου Κασιμάτη από τα Κύθηρα ενώ ο πατέρας του στρατιωτικός χειρουργός στο Βρετανικό Σώμα των Επτανήσων από το Δουβλίνο। Το σπίτι όπου έζησε ο μικρός Λευκάδιος στο Κύθηρα στέκει ακόμα.
Το 1889 βρέθηκε σαν ανταποκριτής στην Ιαπωνία. Αργότερα και με τη βοήθεια του Μπάζιλ Τσάμπερλαιν και του Ίτζιτο Χαττόρι βρήκε θέση καθηγητή της αγγλικής γλώσσας στην πόλη Ματσούε στη βορειοδυτική Ιαπωνία. Στον δέκατο πέμπτο μήνα διαμονής του στην Ιαπωνία παντρεύτηκε τη Σετζούκο Κοϊζούμι. Κόρη μίας οικογένειας σαμουράι, των Κοϊζούμι που είχαν ξεπέσει με την καταστροφή που επέφερε σε αυτήν την κοινωνική τάξη η νέα πορεία της Ιαπωνίας. Υιοθετεί μάλιστα το όνομα της συζύγου του και από Λευκάδιος Χερν ονομάζεται Κοϊζούμι Γιάκουμο. Μαζί της έκανε τέσσερα παιδιά. Τον Δεκέμβριο του 1896, το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκυο του προσέφερε την έδρα του καθηγητή της Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας। Στην Ιαπωνία ο Λευκάδιος Χερν έζησε τα 14 τελευταία χρόνια της ζωής του.

Ο Λευκάδιος Χερν πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1903 ύστερα από πνευμονικό οίδημα. Μία μικρή νεκρική πομπή μετέφερε τη σορό του στον παλιό ναό Κομπουπέρα. Στην πλάκα που έστησαν οι φοιτητές του υπήρχε το εξής κείμενο: Στον Λευκάδιο Χερν, του οποίου η πένα υπήρξε πιο ισχυρή ακόμα και από τη ρομφαία του ένδοξου έθνους που αγάπησε, έθνους που πιο μεγάλη τιμή του υπήρξε ότι τον δέχτηκε στις αγκάλες του ως πολίτη και του πρόσφερε, αλίμονο, τον τάφο.

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Το κρουασάν... του 1529

Εικοσιπέντε χιλιάδες Τούρκοι νεκροί
έξω απ τα τείχη της Βιέννης
δύσκολοι καιροί , πικροί
μιας Ευρώπης πολιορκημένης.

Λαγούμια ανοίγουν στα κάστρα
κάτω απ΄τη γη, μπαρούτι στοιβάζουν
ο Σουλεϊμάν κοιτάζει τα άστρα
μα οι Βιεννέζοι δεν νυστάζουν.

Ακούν τους χτύπους της σκαπάνης
βρίσκουν τους λαγουμιτζήδες
θύματα της ίδιας τους πλεκτάνης
πέφτουν οι Ντεληκανήδες.

Αφήνουν τα στρατόπεδα φευγάλα
και σπόρους καφέ που ωριμάζουν
οι Βιεννέζοι ρίχνουν ζάχαρη και γάλα
και μισοφέγγαρο γλυκό ετοιμάζουν.

Για να θυμούνται αυτήν τη νίκη
δίχως ναργιλέ η Ευρώπη και αμάν
από τη Γάβδο ως τη Βαλτική
τρώμε ευχαρίστως κρουασάν…

m@gior
17.12.2010


Το Κρουασάν και η απίστευτη ιστορία του...!
Κρουασάν είναι κατά κυριολεξία γαλλική λέξη, μετοχή του ρήματος κρουάτρ = αυξάνω। Με την λέξη αυτή εννοούν και την ημισέληνο। Όμως από την ημισέληνο μέχρι το ψωμάκι, υπάρχει απόσταση...Όταν το 1529 οι τούρκοι με τον αυτοκράτορά τους τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή πολιορκούσαν την Βιέννη, επειδή δεν μπορούσαν να καταλάβουν την Αυστριακή πρωτεύουσα με έφοδο, άρχισαν να σκάβουν ''λαγούμια'' (υπονόμους),ώστε να περάσουν υπογείως τα ισχυρά τείχη και να μπουν μέσα στην πόλη। Ίσως η επιχείρηση να πετύχαινε, αλλά την εποχή εκείνη τα βιεννέζικα φουρνάρικα ήταν χτισμένα κοντά στα τείχη της πόλεως και οι φουρναραίοι άκουσαν το υπόγειο σκάψιμο.
Φυσικά έδωσαν αμέσως συναγερμό και ο στρατός επιτέθηκε και γλίτωσε την Βιέννη. Όταν οι τούρκοι απομακρύνθηκαν,οι ψωμάδες της Βιέννης, για να πανηγυρίσουν το γεγονός της σωτηρίας τους, κατασκεύασαν ψωμιά στο σχήμα του εμβλήματος της τουρκικής σημαίας, την ημισέληνο..! Ήταν το σύμβολο της νίκης..!
Το σχήμα αυτό άρεσε τόσο πολύ στους Βιεννέζους, που το ημικυκλικό ψωμάκι διαδόθηκε και επιβλήθηκε στην Αυστρία κι από εκεί σε όλον τον κόσμο, γιατί η Βιεννέζικη αρτοποιία θεωρείται ότι έχει τα παγκόσμια πρωτεία...!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΧΟΛΙΩΝ ΑΠΟ: http://www.24grammata.com/

Πανωραία Χατζηκώστα...

Στις Κυδωνιές της Πικράς Ασίας
Αρχόντισσα ήσουν το εικοσιένα,
άντρα και παιδιά είδες σφαγμένα
Χατζηκώσταινα.

Στα Ψαρά προσφυγοπούλα
πάμφτωχη, ήρθες στο Αμίν
μόνη βοήθεια ο Λέσβιος Βενιαμίν
Ψαροκώσταινα.

Στο Ναύπλιο βρέθηκες αχθοφόρος
στον έρανο έδωσες ότι μπορούσες
το ασημένιο δαχτυλίδι που φορούσες
Χατζηκώσταινα.

Όλα τα έδωσες για την Πατρίδα
τα ορφανά αγωνιστών μεγάλωσες
με αρρώστιες και τη πείνα μάλωσες
Ψαροκώσταινα.

Και να που κάποιος στη Βουλή
βάφτισε αυτή την προσφορά σου
και στην Ελλάδα έδωσε το όνομά σου
Ψωροκώσταινα…

m@gior
17.12.2010

η Ψαροκώσταινα ή Ψωροκώσταινα, ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο της νεοελληνικής ιστορίας και μάλιστα μια ηρωική και αξιέπαινη γυναίκα στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 η οποία αφιέρωσε τη ζωή της στην υπηρεσία της πατρίδος।

Όταν το 1821 καταστράφηκε η πόλη των Κυδωνιών, της Μικράς Ασίας, μετά από την αποτυχημένη επαναστατική κίνηση που επιχειρήθηκε, ο πληθυσμός της σφάχτηκε και το σύνολό του εγκατέλειψε την όμορφη πόλη με ντόπια ή ψαριανά καράβια। Στην χαλασιά αυτή κατάφερε να σωθεί η Πανωραία Χατζηκώστα, μια όμορφη αρχόντισσα με μεγάλη περιουσία। Ενας ναύτης τη βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασαν σ’ ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά.Τόσο τον άντρα της, τον Κώστα Αϊβαλιώτη, που ήταν πάμπλουτος έμπορος, όσο και τα παιδιά της, τους έσφαξαν μπρος τα μάτια της οι Τούρκοι. Στα Ψαρά λοιπόν, όπου βρέθηκε (γι’ αυτό ονομάστηκε Ψαροκώσταινα) πάμφτωχη και ολομόναχη, οι συντοπίτες της και κυρίως ο Βενιαμίν ο Λέσβιος (δάσκαλος της Ακαδημίας των Κυδωνιών) την βοήθησαν και την προστάτεψαν.Η Πανωραία σύντομα άφησε τα Ψαρά και φθάνει στην τότε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, το Ναύπλιο. Εκεί την ακολούθησε κι εγκαταστάθηκε και ο Βενιαμίν ο Λέσβιος. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά, αφού ζούσε από τις υπηρεσίες τις οποίες προσέφερε στον δάσκαλο και φιλόσοφο Βενιαμίν Λέσβιο, ο οποίος παρέδιδε μαθήματα για να ζήσει. Τον Αύγουστο του 1824 όμως, ο Βενιαμίν ο Λέσβιος πέθανε από τύφο. Από τότε για την Πανώρια άρχισε ένας δυσβάστακτος αγώνας επιβίωσης. Μόνη και άγνωστη, βγάζει το ψωμί της πότε κάνοντας την αχθοφόρο, πότε την πλύστρα και πότε χάρη στην ελεημοσύνη όσων την συμπονούσαν.Την περίοδο εκείνη η Επανάσταση δοκιμαζόταν από την επέλαση του Ιμπραήμ, ο οποίος εκτός από τις άλλες καταστροφές άφηνε στο πέρασμά του και εκατοντάδες ορφανά που συγκεντρώνονταν στο Ναύπλιο. Παρά τα προβλήματά της, η Πανώρια ζήτησε και πήρε υπό την προστασία της παιδιά ορφανά. Για να τα θρέψει περνούσε από σπίτι σε σπίτι και ζητιάνευε. Είχε παραμελήσει σε τέτοιο βαθμό τον εαυτό της, που τα αλητάκια της παραλίας την πείραζαν και την φώναζαν Ψωροκώσταινα.Το 1826 έγινε έρανος στο Ναύπλιο για να βοηθήσουν το μαχόμενο Μεσολόγγι. Έτσι μια Κυριακή, στήθηκε στη κεντρική πλατεία ένα τραπέζι και οι υπεύθυνοι του εράνου ζητούσαν από τους καταστραμμένους, πεινασμένους και χαροκαμένους Έλληνες να βάλουν πάλι το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν τους μαχητές και τους αποκλεισμένους του Μεσολογγίου. Αλλά λόγω της φτώχιας και της εξαθλίωσης κανείς δεν πλησίαζε το τραπέζι. Όλων τα σπίτια δύσκολα τα έφερναν πέρα. Τότε η φτωχότερη όλων, η χήρα Χατζηκώσταινα, η Πανωραία, έβγαλε το ασημένιο δαχτυλίδι που φορούσε στο δάχτυλό της και ένα γρόσι που είχε στην τσέπη της και τα ακούμπησε στο τραπέζι της ερανικής επιτροπής, λέγοντας «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι».Η πλύστρα Πανωραία όμως, δεν έδινε μόνο μαθήματα πατριωτισμού, αλλά και ανθρωπιάς, καθώς το ελάχιστο εισόδημά της το μοιραζόταν με ορφανά παιδιά αγωνιστών. Όταν μάλιστα ο Καποδίστριας ίδρυσε ορφανοτροφείο, προσφέρθηκε – γριά πια και με σαλεμένο τον νου από τον πόνο και τις στερήσεις – να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά αμοιβή.Και εκεί που άρχισε να χαίρεται για τα «παιδιά της» που είχαν βρει ρούχα και φαγητό, λίγους μόλις μήνες μετά τη λειτουργία του ιδρύματος η Πανώρια πέθανε. Οι επίσημοι δεν την τίμησαν. Την τίμησαν όμως με τον καλύτερο τρόπο τα παιδιά του Ορφανοτροφείου, τα οποία μέσα σε λυγμούς την συνόδευσαν ως την τελευταία της κατοικία…



ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΧΟΛΙΩΝ ΑΠΟ: http://www.24grammata.com/

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Αλαλά...

“Aλαλά” , κραυγάζουν οι στρατιώτες
στα Τρωικά ορμώντας τα κάστρα.

“Αήρ” , ωρίονται του Βυζαντίου οι Ακρίτες
τους Αβάρους νικούν, φυλώντας τα άκρα

“Αέρα” , φωνάζουν του Σαράντα οι οπλίτες
κι η ξιφολόγχη τους , ακουμπάει τα άστρα

“Τραλαλά” , ψιθυρίζουν οι τερμίτες
της Πατρίδας τρυπώντας τη γάστρα**…

m@gior
15.12.2010


* Η αρχαία ιαχή αλαλά προήλθε από τη μυθική κόρη του Πολέμου, την Αλαλά (Πίνδαρος, απ. 225: Κλυθ΄ Αλαλά Πολέμου θυγατέρα). Απ εδώ προήλθαν οι λέξεις αλαλαγή, αλάλαγμα (Κ.Παλαμάς, Ασαλ. Ζωή: της νίκης σου το αλάλαγμα…) και το ρ. αλαλάζω (Ψαλμ.99, αλαλάξατε τω Κυρίω…, ή Κ.Δ. Κορινθ. 1,13,1 : …γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον).Η πολεμική ιαχή «ΑΕΡΑ» επισημοποιήθηκε κατά τον Ελληνοιταλικό πόλεμο και γι΄ αυτό συνέβαλαν, άθελα τους, οι Ιταλοί. Ο Ιταλικός φασιστικός στρατός χρησιμοποιούσε την ιαχή : «eja (προφ. : εγιά), eja, eja, alala». Ήταν μία ιαχή που είχε καθιερώσει ο ποιητής Gabriele d Annunzio (1863 – 1938) στη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου (Αύγουστος του 1917).
Από το : http://www.24grammata.com/

** γάστρα πλοίου : Το κατώτερο μέρος του πλοίου, συνδυασμός καρίνας και πλευρικών νομέων.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Σεισάχθεια...

Σεισάχθεια* , εφάρμοσε ο Σόλων
και των φτωχών τα χρέη έσβησε
τη θεία φώτιση να δώσει ο Απόλλων
σ΄ αυτόν που ασκούς του Αιόλου έλυσε…

m@gior
14.12.2010


* Σεισάχθεια = Αποσείω το άχθος ( διώχνω τον πόνο – το βάρος)


«Η σεισάχθεια εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης που έλαβε ο Σόλων. Πιο συγκεκριμένα, καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε ο δανεισμός με εγγύηση το "σώμα" (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.Είναι γνωστό ότι με τη "σεισάχθεια" ο Σόλων έδωσε τέλος στην εξάρτηση των φτωχών αγροτών στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα της αυθαιρεσίας των πλουσίων».

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Ρευστοποιώ με τις ειδήσεις των οκτώ...

Τρελαίνομαι να βλέπω ειδήσεις
ρευστοποιώ με τις ειδήσεις των οκτώ
σε κάθε πρόβλημα προσφέρουν λύσεις
από τις γονάδες μέχρι τον πρωκτό.

Ευαίσθητες περιοχές πως αναλύουν
ξέρουν τα πάντα για τις συντάξεις
ποιες οι απεργίες και τι παραλύουν
κι μαθητές δεν μπαίνουν στις τάξεις.

Τελειώνω σαν βλέπω γνώριμες φάτσες
να ερμηνεύουν τις επαφές τρίτου τύπου
τα χρώματα ξέρουν απ΄ όλες τις ράτσες
και το φαινόμενο των νερών του Ευρίπου.

Καθένας απ΄ αυτούς παίζει ένα ρόλο
και κάποιο αφεντικό προσκυνάει
άλλοι Νιου Γιορκ και άλλοι Τιρόλο
τη πλάτη γυρνάνε σ΄ αυτό που πονάει…

m@gior
13.12.2010

Σαμονί η Χώρα...

Σαμονί * έγινε η Αράχωβα
και Γκστάαντ** το όμορφο Λειβάδι
παίξτε παιδιά στο χιόνι άφοβα
κάντε σκι απ’ το πρωί ως το βράδυ.

Δίπλα στον ομφαλό της Γής
και στις κολώνες του Μαντείου των Δελφών
εκεί θα βρεις το υστέρημα της συναλλαγής
και τ όνειρο των επωνύμων αδελφών.

Σεβάσμια χτίσαμε σαλέ
πέτρα και ξύλο με όλες τις ανέσεις
επίδειξη να κάνεις με αμάξι καμπριολέ
το διακοπο-δάνειο να φας, χωρίς πιέσεις.

Οι δανειστές περιμένουν κρυμμένοι
το όνειρο, της θερινής νυκτός για να σβήσει
το κοριτσάκι με τα σπίρτα, αναμένει
ο νταβατζής , απ' την άγρια Δύση…

m@gior
13.12.2010


*Σαμονί
Με υψομετρική βάση στα 1.035 μ. και έκταση ώς τα 3.843 μ., το Σαμονί προσφέρει πίστες όλων των βαθμών δυσκολίας με κορυφαία αυτή της Vallee Blanche, μιας από τις μεγαλύτερες πίστες του κόσμου, συνολικού μήκους 22 χλμ.

** Γκστάαντ,
Κτισμένο σε υψόμετρο 1050 μ. απλώνεται στην κοιλάδα, περιτριγυρισμένο
από τις πανύψηλες βουνοκορφές των Άλπεων και διαθέτει τις
πιο σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις για χειμερινά σπορ.
Η πανέμορφη και ειδυλλιακή πόλη με τα χαρακτηριστικής
αρχιτεκτονικής γραφικά σαλέ, έχει τον αέρα και την ατμόσφαιρα
του χειμερινού θέρετρου του διεθνούς Jet Set….

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Το ναυτικό φυλλάδιο...

Μάνα , πιάσ’ το φυλλάδιο
το ξέρω, θα προσέχω
με ένα σπίτι άδειο
την πείνα δεν αντέχω

την πείνα δεν αντέχω.

******
Στης λαμαρίνας τον καημό
στης θάλασσας το δάκρυ
με σπρώξαν μάνα στο γκρεμό
και στου καημού την άκρη

και στου καημού την άκρη.

******

Στα λάδια, στη μουτζούρα
σε μέρη αφιλόξενα
τραγική είμαι φιγούρα
όταν θυμάμαι εσένα

όταν θυμάμαι εσένα.

******

Στου Καββαδία την ποίηση
του Στέλιου τη φωνή
γυρνάμε για εγγύηση
λαός σε προσμονή

λαός σε προσμονή.

******

Μάνα , πιάσ’ το φυλλάδιο
το ξέρω, θα προσέχω
με ένα σπίτι άδειο
την πείνα δεν αντέχω…

m@gior

Ένα ακόμη τούβλο στον τοίχο...

Αnother brick in the wall ( Pink Floyd )

Εσύ, Ναι, εσύ, κάτσε ακίνητη !
Όταν μεγαλώσαμε και πήγαμε σχολείο, κάποιοι δάσκαλοι, που μπορούσαν να πληγώσουν τα παιδιά,
Τέλος πάντων μπορούσαν
να χλεβάζουν οτιδήποτε κάναμε
προβάλλοντας κάθε αδυναμία, όσο κι αν προσπαθούσαν να την κρύψουν τα παιδιά.

Αλλά ήταν πολύ γνωστό στη πόλη ότι όταν πήγαιναν σπίτι το βράδυ
Οι χοντρές και ψυχοπαθητικές γυναίκες τους
Θα τους ξυλοφόρτωναν μέχρι θανάτου !
Ωωωωωωωωωωωωωωωω !
Δεν χρειαζόμαστε εκπαίδευση
Δεν χρειαζόμαστε έλεγχο σκέψης
Όχι μαύρο σαρκασμό στην τάξη
Δάσκαλοι, αφήστε τα παιδιά ήσυχα
Έι ! Δάσκαλοι, αφήστε τα παιδιά ήσυχα !
Τελικά, απλά είναι ένα ακόμη τούβλο στον τοίχο.
Τελικά, είσαι απλά ένα ακόμη τούβλο στον τοίχο.

( Χορωδία)

Δεν χρειαζόμαστε εκπαίδευση
Δεν χρειαζόμαστε έλεγχο σκέψης
Όχι μαύρο σαρκασμό στην τάξη
Έι! Δάσκαλοι, αφήστε τα παιδιά ήσυχα
Τελικά, απλά είναι ένα ακόμη τούβλο στον τοίχο.
Τελικά, είσαι απλά ένα ακόμη τούβλο στον τοίχο.

«Λάθος, μάντεψε ξανά !»
«Λάθος, μάντεψε ξανά !»
«Αν δεν φας το φαΐ σου, δεν θάχεις γλυκό. Πως μπορείς
νάχεις γλυκό αν δεν φας το φαΐ σου ;»
«Εσύ, Ναι, εσύ πίσω από το υπόστεγο των ποδηλάτων, κάτσε ακίνητη !»

( Ήχος από τηλεοράσεις που παίζουν διαφορετικά κανάλια)

«Οι ταύροι είναι ήδη έξω εκεί»
Ρόζ: Αααααααααααααααααααααααα!
«Αυτός ο φούρνος , νομίζει ότι πρέπει να ξέρεις».

Δεν χρειάζομαι όπλα γύρω μου
Και δεν χρειάζομαι ναρκωτικά να με ηρεμήσουν.
Έχω δει την γραφή στον τοίχο.
Δεν νομίζω να χρειάζομαι οτιδήποτε.
Όχι, δεν νομίζω να χρειάζομαι οτιδήποτε.
Τελικά, όλα ήταν απλά τούβλα στον τοίχο.
Τελικά, ήσασταν όλοι απλά τούβλα στον τοίχο.

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Ξεκουράσου Κωστή, ξεκουράσου
στη σκιά της μαρμάρινης πλάκας
θέλω νάρθω, μου λες : στη σειρά σου
εδώ είν’ το Πρώτο*, της χαμένης ατάκας.

Χθεσινών ισχυρών Μαυσωλεία
στριμωγμένα στο μαρμάρινο δάσος
αγγέλων δάκρυα “επι τη απωλεία”
το να ζεις, θέλει απύθμενο θράσος…

* Αθηνών

m@gior
8.12.2010

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Χριστούγεννα 2010

Κοιτώ τα στολισμένα δένδρα
καρνάβαλοι μοιάζουν φωτεινοί
νοιώθω να είμαι σε ενέδρα
δεν είν΄ χρονιά η φετινή….

m@gior
7.12.2010

Χαλομόνας Τιτάνικε...

Τέσσερα τα φουγάρα σου
σαν τις χιλιετίες
που έζησες Ελλάδα μας
πολλές και οι αιτίες

που βρέθηκες κατάφωτη
μετά από τους αγώνες
με ανοιγμένη την κοιλιά
δεμένους τους αγκώνες

στον πάτο ν’ αναπαύεσαι
σημαιοστολισμένη
οι καπετάνιοι άφαντοι
σκουριάζεις αφημένη

να τρώγεσαι νυχθημερόν
στης άβυσσος τα βάθη
απ’ άγνωστα βακτήρια*
πληρώνοντας τα λάθη

που καπετάνιοι ύποπτοι
κοντοί , χοντροκομμένοι
σε ξύσαν στο παγόβουνο
και φεύγεις πικραμένη…

m@gior
7.12.2010

· Το Halomonas titanicae είναι η τελευταία ανακάλυψη μιας σειράς βακτηρίων και μυκήτων που έχουν εντοπιστεί στο σκουριασμένο κουφάρι του Τιτανικού, τα οποία τρέφονται με τη σκουριά και η ύπαρξή τους έγινε γνωστή σε σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση International Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology.