Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Mίζερα χρόνια…

Στα μίζερα τα χρόνια , τα δικά μας
δεν νοιάζονται πια για ποιητές
το πάνω χέρι, το έχουν διοικητές
αυτοί σκορπούν τα έρμα μερτικά μας…

Διαβάζω μοναχά παλιές εφημερίδες
πάντα μιλούν για γεγονότα τραγικά
το ρύζι βαφτίζουν κρέας, μαγικά
και το μοιράζουν στα συσσίτια μερίδες…

Στα μίζερα τα χρόνια , τα δικά μας
δεν νοιάζονται πια για ποιητές
αυτοί πια φύγανε στο Όρος ασκητές
και άλλοι μείνανε να τρων τα σωθικά μας…

m@gior
15.7.2011

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Εμείς, το 80 επιδρομείς...

Καλώς τους !
(ανοίξτε τα μεγάφωνα …)

Εμείς, του 80 επιδρομείς, αχρείοι εξαρχής
εκτός του δομημένου κόσμου εμείς,
ανήθικοι διαρκώς, με τέτοιο καθεστώς
αναίσχυντο δυστυχώς.

Εμείς,

Εμείς, παιδιά μιας συνταγής, παράλογα αρπαχτής
με ονειροταγές ανατροπής,
και μιας ζωής ρηχής και συνθηματικής,
εμείς οι επιδρομείς.


Χρονιές, τα ΜΑΤ και οι φωτιές,
στο Σύνταγμα κλωτσιές και της μικρο-πολίτευσης φωνές,
αυτού του εμετού, του αντιλαϊκού
του νέο- εγωισμού.

Εμείς,

Εμείς, παιδιά της αραχτής, το έντεκα παχύς,
με καταθέσεις έξω, ευτυχής
που ήρθαν ξαφνικά, με Ολυμπιακά,
το απόλυτο πορνό.

Φονιάς, βραδιές μιας συννεφιάς, ο φόβος της σκιάς,
σ αυτή την εποχή, ή μιλάς
της κάθε μιας γενιάς, ή παραγράφεις
και σιωπάς.

Αλλού, το θέμα ήταν αλλού
κι ο πόθος πλουτισμού, ωραίου ίσως, μα όχι ικανού
να κάνει την αρχή, για πίστη Ελληνική
εκεί ήμασταν λειψοί.

Σχεδόν εξήκοντα ετών, με μπλοκ επιταγών
χωρίς κανένα αντάλλαγμα, απών
στη γη του κορεσμού, τους τίτλους τ΄ουρανού
το αίμα του Λαού….

m@gior
11.7.2011

Υ.Γ. Γραμμένο πάνω στο υπέροχο τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου
« Εμείς του εξήντα οι εκδρομείς»….