Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Στον Κωνσταντίνο Καβάφη



Μικρός στο δέμας, διάφανος θαρρείς
με χάρη ανέμελος, μαζεύεις τα φτερά σου
μαύρα τινάζεις τα μαλλιά, το ξέρω ότι μπορείς
ξημέρωμα να φύγεις , σαν έρθει η σειρά σου.

Μετρώ, ξανά-μετρώ την ήμερη σκιά σου
λένε μ΄ αυτή, βρίσκεις το μέγεθος της γης
φωνή ακούω, αδύνατο νάν η δικιά σου
οι άγγελοι δεν τραγουδούν στη θέα μιας πληγής.

Πόρτες χτυπώ, μα πουθενά δεν βγαίνει ήχος
τα παραθύρια στέκουν όλα σφαλιστά
κι αυτός, ο άθλιος ο ασβεστωμένος τοίχος
χρόνια κρατά τα σπίτια αντικριστά…

m@gior
29.4.2014

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Τίποτα δεν είναι δεδομένο....


Τίποτα δεν είναι δεδομένο
κοίταξε τον κόσμο πως αλλάζει
από Παράδεισος με Κόλαση πως μοιάζει
πορεία στα τυφλά, που λέμε πεπρωμένο.

Όσο η γη ακούραστη γυρίζει
αλήθειες να ζητάς , αυτό μόνο αξίζει.

Ευθύνες τα παιδιά, μας ρίχνουν τώρα
εμείς φωνάζουμε, τα τζάμια να μην σπάνε
τα λάθη μας, πληγές είναι πονάνε
το μέλλον χάθηκε, στη πρώτη μπόρα.

Την τύχη μας, στα χέρια μας κρατάμε
πρέπει ν αλλάξουμε, ότι δεν αγαπάμε.

Το ροζιασμένο χέρι μου, κράτα το σφιχτά
βλέπω τη θύελλα, όλο να μας ζυγώνει
χωρίς πορεία, ούτε ναύτη στο τιμόνι
σαλπάρουμε απόψε, μαζί στα ανοιχτά…

m@gior
11.4.2014

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Η τριήρης της πληροφορικής



Ανάλαφρα πλέεις στον αφρό
τριήρη μου πευκο-χτισμένη
γλιστράς στο κύμα σαν φτερό
λάμπεις καλοφτιαγμένη.

Οι κωπηλάτες σου, σιωπηλοί
ακούν προστάγματα του όπλου
και στο κατάστρωμα οι αυλοί
παιάνες σαλπίζουν του απόπλου.

Πόσος κόπος , τι ιδρώτας
χρόνια ατέλειωτα πανί
μα δεν θα φανεί ο Ευρώτας
σαλπάραμε, δεν λύσαμε σχοινί…

m@gior
11.4.2014